Altijd weer anders

Sneeuw op de bladeren van de dwergbamboe. Kaal geschoren, wit, bevroren ...

Sneeuw èn ijs. Er komt geen eind aan deze winter!
En anderhalve week later ... "Hehe, dat is weg! Nu het ijs nog."

Waar is het water?

Daar is het vijvertje weer! Maar waar is het water?
Het water moet erin zitten, anders zouden de papyrus en de dwergbamboe er niet zo fris uitzien. Maar ze zijn nu zo groot dat je het water niet meer ziet, of je zou de bamboe moeten vertrappen. En dat wil ik niet. Het vijvertje is altijd mooi en elke keer anders.

Groener dan ooit!

Geen vijver zonder water ... Het water van het vijvertje is niet te zien door het kroos. Middenin prijkt papyrus, de dwergbamboe is nog nooit zo groot geweest en felgroen. En het groeiseizoen is nog niet ten einde ...

Woensdag is wit en het vijvertje

Eigenlijk ben ik al een poosje op zoek naar paars, maar dat lukt niet zo. Onze eerste krokussen zijn geel en wit en de helleborus bloeit ook nog niet. Wit en de regenboog? Ja, als je alle kleuren achter elkaar op een cirkel zet en je draait hem rond, krijg je wit!
Wit wil wel op 1 maart.
Sneeuwklokjes? Ja, maar vandaag niet. Vandaag is voor het vijvertje. Die kennen we al in het groen, met de dwergbamboe eromheen en later sprookjesachtig berijpt. Vorige week trof ik het tot mijn schrik kaalgeknipt aan en vandaag was het vijvertje omsneeuwd.
Wat ik met dat vijvertje heb? Ik weet het niet, ik vind het gewoon een lief vijvertje en ben verbaasd over wat er in korte tijd allemaal mee gebeurt.
Word maar weer mooi, vijvertje, met groen om je heen en misschien af en toe eens vogeltjes die bij je komen drinken ...
En vandaag begint de meteorologische lente!