Een boom voor Eucalypta

 Hier zou de boze heks Eucalypta helemaal van uit haar bol gaan: een boom vol heksembezems!
Keus te over voor de kwelgeest van Paulus de boskabouter. Ondertussen zongen de vogels uitbundig. 

Deze boom staat ergens in de kop van Drente. Witte wieven hebben we niet gezien.

De schaduwzijde van vegetarisch eten

Die is er niet, behalve wanneer de zon door het raam op je bord schijnt! Het toetje was ook mooi, maar dat krijgt u niet te zien, want toen was de zon al onder, dus ... was er geen schaduw meer.

Een verduiveld lange reis! :-)

 We waren bijna thuis van vakantie en ineens zagen we onze kilometerstand! Dat hebben we gevierd, met een verduiveld lekker kopje biologische koffie!

Zoekplaatje

Oh, pardon, hier valt niet zoveel te zoeken. Nou, het volgende plaatje dan ...
De koets waarin Assepoester voor twaalf uur middernacht naar huis reed, was ervan gemaakt en het ligt hier tussen de wonderbomen. Zie je het?

Be my guest!

Goeiemorgen! Wij wonen hier altijd! Jullie zeker maar even? Als jullie toch buiten ontbijten, willen wij ook wel een stukje brood ...

Ha, een lekker zacht schoon badlaken! Zo wil ik het graag hebben, ook al ben IK hier niet op vakantie. Dank jullie wel!

Eenden te eten, een libelle die zijn voeten komt drogen aan je handdoek. We dachten dat we vakantie hadden ...

Van het één ... naar het ander

Van de beginnende bloesems van de kweeperenboom dwaalt je blik naar een kweepeer van vorig jaar die nog steeds aan een tak is blijven hangen
Achter de dotterbloemen zie je in het water een wolk die door de lucht voorbij drijft ...
Via de motor en de fietsen wordt je blik naar de twee oude huisjes getrokken
Door de treurwilg op de voorgrond kun je een andere treurwilg even verderop zien. Het loof is nu nog prachtig groengeel.

Van het één gaan we naar het ander. Niets blijft hetzelfde, alles beweegt ...

Bomen in het bos

Zondagochtend, Zomertijd. Te laat uit bed, mooi weer. Zouden "de vogels" nog zingen? Toch maar even gaan. Ik ruik hars ...
Mooi, al die keurig gezaagde stammen. Bij de één is de roodachtige kern groter dan bij de andere.
De bomen die niet zijn omgezaagd, werpen hun schaduw op de hoog opgestapelde stammen ...
Maar zo zie ik bomen toch het liefst, niet omgezaagd, in het bos. Met weer een boomleeuwerik erin, zoals vanochtend!

Waar komt het vandaan?

Van sommige begrippen denken wij precies te weten waar ze vandaan komen. Tot je er, vroeger of later, achter komt dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is als het tot nu toe leek.
Zo wordt het celibaat, in elk geval in de "westerse" en westers beïnvloede culturen, steevast in verband gebracht met de rooms-katholieke kerk. Dat is al niet correct, want in het oude Tibet - en ongetwijfeld niet alleen daar - waren hoog in de bergen al kloosters waar monniken leefden.
Verder denkt wel haast niemand erover na of celibaat ook in de dierenwereld voorkomt. De antropocentrische zienswijze is ons mensen namelijk niet ongebruikelijk.
Onlangs heb ik met veel plezier gekeken naar een serie uitzendingen over stokstaartjes, Meerkat Manor, op de BBC. Er wordt gebruik gemaakt van beelden die geregistreerd worden ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek aan Cambridge University, maar de gebeurtenissen worden zo spannend verteld dat het verhaal ook geschikt is voor kinderen. En - gelukkig - merk ik niets van projectie van menselijke normen en waarden op het gedrag van deze schattige beestjes. Misschien zijn ze helemaal niet zo schattig, maar ik vind ze in alle situaties vertederend, zelfs als ze vechten, met de grappige geluidjes die ze erbij maken. Ze kunnen niet schattig zijn, want de strijd om het bestaan die ze moeten voeren, is hard. Als eenling houdt geen stokstaartje het lang vol, daarom leven ze in groepen. Deze worden geleid door een dominant vrouwtje met een dominant mannetje als partner. Alleen dit paar is het recht op nakomelingschap voorbehouden; de rest van de groep leeft in ... celibaat en bekleedt binnen de groep bepaalde functies. Zo zijn ze om beurten kinderoppas voor het kroost van het dominante paar zolang de kleintjes nog niet met de groep mee kunnen om voedsel te zoeken. Anderen fungeren als uitkijkpost wanneer de groep voedsel aan het zoeken is en waarschuwen wanneer er een roofdier wordt gesignaleerd, of leden van een concurrerende andere groep stokstaartjes.
Niet alle leden van de groep houden dit celibataire bestaan vol. Soms knijpt er eentje tussenuit om een vrouwtje te zoeken dat bij een andere groep hoort, soms bezwijkt een vrouwtje uit de groep voor de charmes van een mannetje van een andere groep. Gebeurt dit laatste, dan wacht de jongen die zij werpt, dikwijls een treurig lot, maar in tijden van voorspoed wil het dominante vrouwtje soms wel eens iets door de vingers zien. Het vrouwtje kan ook helemaal uit de groep worden verstoten.
Hier zien we dus celibaat om heel basale ecologische redenen. Deze redenen werden in de Middeleeuwen ook bij mensen aangetroffen. Van de kinderen erfde doorgaans alleen de oudste; wie van de jongeren zich niet van middelen van bestaan kon voorzien door het verwerven van een ambt of een meer of minder welgestelde partner, ging op kruistocht of trad in het klooster.
Lang niet altijd zal aan het kiezen voor het celibataire bestaan een geestelijke roeping ten grondslag hebben gelegen. En waar dit niet zo was, was er eigenlijk al geen sprake meer van een keuze. En dan is het niet natuurlijk voor de betreffende mens om celibatair te leven en zou terugkomen op die keuze, als men er heel ongelukkig van wordt, ook mogelijk moeten zijn. Anders gezegd: alleen wanneer het motief in overeenstemming is met het resultaat, zal er werkelijk zegen op rusten.
Dus waar komt het celibaat nu eigenlijk vandaan? Bij de dieren was het er het eerst, want zij waren al voor de mensen op aarde. Bij de dieren kan het voor groepen dieren tot succesvol overleven leiden, daarom zullen de meeste individuen van die groep van wie deze leefwijze wordt verwacht, dit dan ook van harte ondersteunen. En wie dit niet wil of kan, weet wat hem of haar te wachten staat.

Zo zou het moeten zijn: alleen doen of niet doen wanneer je van ganser harte de consequenties van je keuzes kunt accepteren.

Vanavond begint bij de BBC om 19.10 (onze tijd) een nieuwe serie van Meerkat Manor. Ik beveel u deze van harte aan!

Kijk hier voor meer informatie over stokstaartjes.

Met dank aan de BBC voor bovenstaande afbeelding, afkomstig van hun site.

Het is niet wat het lijkt ...

Taal een spelletje? Taal kan moeilijk zijn, raar en ook grappig. Kijk eens naar het volgende. Dit lijkt op de stellende, vergrotende en overtreffende trap. Maar is dat echt zo?

Vooraf even een paar afspraken:

• rood: zelfstandig naamwoord
• blauw: werkwoord(svorm)
• geel: bijvoeglijk naamwoord

wis wisser wist

kom kommer komst

bot botter botst

boot boter bootst

vang vanger vangst

Deze lijst is niet compleet. En sommige woorden zijn zowel bijvoeglijk naamwoord als zelfstandig naamwoord, zoals "bot". Je mag de lijst zelf langer maken! En je moet blijven opletten. Er is zoveel dat niet is wat het lijkt ...

Regen en wind!

Vandaag is een dag met veel regen en wind. En kapot gewaaide paraplu's in bijna alle kleuren van de regenboog ...


In de hoek gegooid, als dank voor bewezen diensten

Was de prullenbak al vol of heeft de wind dat gedaan?
Op de achtergrond hyacinten. De paraplu zelf doet denken aan een narcis!

Ook alweer naast de prullenbak. Deze paraplu kleurt mooi bij het groen.

Deze blauwe paraplu heeft een blauwtje gelopen. Op een parkeerplaats gefotografeerd; de eigenaars zijn zonder hem weggereden.

Wat zielig! Je trouwe vriend bij regen en andere slechte tijden gooi je toch niet zomaar in de gevangenis!

Met hartelijke dank aan Tureluur die de meeste foto's van deze post aan mij heeft gegeven.

Ik kan het toch niet laten om aan het eind nog even een serieuze oproep te doen en als die wordt nagevolgd, kan ik nooit meer zo'n post maken als vandaag: Gooi je kapotte paraplu in een prullenbak en neem hem anders mee naar huis en doe hem daar weg!