Met vleugels, met blaadjes ... lentevreugde

Een geaderd koolwitje bij een bloem
Vader merel voedt zijn kinderen op
Mei, de maand van de klaprozen

Een avondwandeling in mei

Een avondwandeling langs een vredig stil weggetje. Een mooi doorkijkje over het water. Er zingen twee grote karekieten. We lopen verder en dan ...
... zit dit beest op het pad. Hij wordt uitgenodigd op de hand te komen zitten, neemt dat aan, wordt bewonderd en dan in het groen gezet. Als hij daar is gebleven, zullen wandelaars niet op hem trappen. Maar wat het voor een beest is? Ik heb het niet kunnen vinden.

Een warme ochtend in april

Eind april, een ochtendwandeling in Brabant. Het is al warm, droog en stoffig. Verderop bromt een beregeningsinstallatie. Maar ineens, erbovenuit: de eerste veldleeuwerik! Zo mooi!

De zon schijnt over de voren van het kurkdroge geploegde land
Een stil plekje in het bos met waterDe hemel weerspiegelt mooi in het water. De vogels zingen; ze hebben genoeg te eten, want er zijn daar heel veel muggen. Geen plek voor mensen om lang stil te staan!

Kleintjes

Uit het nestkastje bij de buren kijkt een jong pimpelmeesje. "Zal ik uitvliegen? Ik wil wel de wijde wereld in!"


Op onze pergola zit - net als vorig jaar - een jonge merel verstopt tussen de bladeren van de druiven. Als het wachten op eten hem of haar te lang duurt, begint hij ongeduldig te schreeuwen. Zijn broertje of zusje zit bij de buren in de tuin en doet hetzelfde.
De bloesem is een klein kweepeertje geworden. Kijk maar hoe groot de bladeren in verhouding tot het kweepeertje zijn. Het heeft nog een fluweelzachte schil; klein, jong, aaibaar, lief! Jonge mispeltjes. Als bloesem heb ik ze niet gezien. Tussen het groen vallen de vruchtjes nog niet zo erg op
Nog geen kleintjes ... een mannetjes- en vrouwtjeseend blijven op het pad zitten tot ik vlakbij ben ..."Kom man, we gaan naar huis! Die vreemde moet zich niet met onze privézaken bemoeien!"
"Ja vrouw, ik kom al hoor."

De morgenstond heeft goud in de mond

In het water van dit kleine riviertje zie je de schapenwolkjes nog mooier dan in de lucht zelf
Nog meer schapenwolkjes. Het was nog niet warm


Berken in de ochtendmist. Zo krijgt het dorre gras tenminste nog een beetje water

En hier heeft de morgenstond echt goud in de mond. Foto's uit Brabant, de laatste tien dagen van april

Zomer in april

Deze nachtpauwoog is overdag een beetje slaperig. Hij blijft rustig zitten terwijl ik de camera vlakbij houd (foto van 12 april 2007, 12.42)
We wilden de tuinfluiter horen die bij deze plas zat te zingen, maar hij hield zijn snavel ... Verderop dobberden eendjes op het water. Kijk eens hoe mooi de bomen en zelfs het witte gebouw worden weerspiegeld in het water (14 apfil, 9.07)

Hier kun je letterlijk de zon in het water zien schijnen ...

Ook de seringen zijn er vroeg bij dit jaar ...

Wat jammer dat je met een foto geen geur kunt meesturen!

Blauwe hemel, witte regen

Ondanks de periode van al meer dan zes weken zonder regen bloeit deze witte blauwe regen (wisteria alba) uitbundig!En hier nog zo'n prachtige witte waterval van bloemen tegen de stralend blauwe hemel. En morgen? Krijgt de witte blauwe regen dan echte regen?

Fatsia met besjes

Dit is één van onze Fatsia's (japonica) en ze doet wat ze volgens mijn kamerplantenboek niet kan.
Deze plant heb ik in het voorjaar van 2005 als slappe, kleine kamerplant bij een supermarkt gekocht. Ik heb haar in een grotere pot gezet met verse aarde en wat zand en meteen in de tuin laten staan. Ook 's winters staat ze buiten in haar pot, tenzij er een harde koude (oosten) wind staat of het meer dan 5 graden vriest.
Mijn kamerplantenboek vertelt mij dat deze uit Oost-Azië afkomstige plant alleen op oudere leeftijd kan bloeien. Maar onze plant, die inmiddels groot en stevig is geworden en dikke bladeren heeft gekregen doordat ze steeds in een grotere pot is gezet, bloeit in het eerste jaar. Die winter moet ze tijdens vorst een aantal malen naar binnen en omdat het in onze hal moeilijk manoeuvreren is met deze grote plant, breken de bloemtrossen helaas af.
Afgelopen herfst bloeide ze weer en de hele winter heb ik haar niet naar binnen hoeven halen, behalve enkele uren tijdens de stevige storm van januari. Ik was haar bloemen een beetje kwijt, maar kijk: ineens blijkt ze blauwe besjes te hebben! Volgens een Engels tuinblad kan dat wel, maar dan moet de zomer warm zijn geweest en de winter niet al te koud. Dat heeft deze nog jonge plant gehad en zij beloont ons met besjes! Hieraan kun je overigens ook goed de verwantschap met de klimop (hedera) zien.
Fatsia bedankt, we zijn trots op je! Maar we willen graag weer wat minder warme zomers en lekker koude winters. Bloeien kun je dan toch wel!

Zo gaan de wieken, de wieken, de wieken op een helderblauwe dag

Geen wolkje aan de lucht, een straffe noordoostenwind; goede omstandigheden voor deze windmolens op de dijk van Flevoland om voor schone energie te zorgen.
Door de lage relatieve luchtvochtigheid die dag - 30 april - en de wind die uit de noordoosthoek komt, is de lucht bij de horizon transparant en verder naar boven zo intens blauw.
De windmolens worden in de sloot weerspiegeld.

Ongezien, maar niet ongehoord

Paasochtend, het is nog nevelig. Ook in het voorjaar spinnen de spinnnen hun web. De druppels zijn goed te zien in het tegenlichtHet is nevelig. "De vogels" zingen. Geen van de soorten heb ik vanochtend kunnen zien, maar ik laat hier even een lijst volgen van al die verschillende soorten die aan het zingen waren: buizerd, fitis, tjiftjaf, geelgors, goudhaantje, groenling, grote lijster, zanglijster, boomklever, boomleeuwerik, boompieper, gaai, heggemus, houtduif, koolmees, meerkoet, merel, pimpelmees, roodborstje, roodborsttapuit, vink, winterkoning, zwarte kraai en verder nog een gans (een wilde, maar wat voor een weet ik niet) en een mees die kool- noch pimpelmees was. Kom vroeg je bed uit, zwijg en luister; het is een feest om te horen!

Van het één ... naar het ander

Van de beginnende bloesems van de kweeperenboom dwaalt je blik naar een kweepeer van vorig jaar die nog steeds aan een tak is blijven hangen
Achter de dotterbloemen zie je in het water een wolk die door de lucht voorbij drijft ...
Via de motor en de fietsen wordt je blik naar de twee oude huisjes getrokken
Door de treurwilg op de voorgrond kun je een andere treurwilg even verderop zien. Het loof is nu nog prachtig groengeel.

Van het één gaan we naar het ander. Niets blijft hetzelfde, alles beweegt ...

Bomen in het bos

Zondagochtend, Zomertijd. Te laat uit bed, mooi weer. Zouden "de vogels" nog zingen? Toch maar even gaan. Ik ruik hars ...
Mooi, al die keurig gezaagde stammen. Bij de één is de roodachtige kern groter dan bij de andere.
De bomen die niet zijn omgezaagd, werpen hun schaduw op de hoog opgestapelde stammen ...
Maar zo zie ik bomen toch het liefst, niet omgezaagd, in het bos. Met weer een boomleeuwerik erin, zoals vanochtend!

Soms wordt ongeduld beloond ...

Een grijze vrijdagochtend. Ik kan kiezen tussen tien minuten wachten, gevolgd door een busritje van vijf minuten en een stevige wandeling van twintig minuten. Het regent bijna. Toch kies ik het laatste "want dan gebeurt er tenminste iets". Iets moois, dat ik niet had verwacht ...

Ik loop wel vaker langs deze statige laan, maar blijkbaar nooit in het voorjaar. De krokusjes zijn een kleurige verrassing op deze grijze dag.

Op de terugweg schijnt er een bleek zonnetje, de wind is wat guur. Maar toch ga ik weer lopen, dan zie ik ze nog een keer ...

Het is lente! Een beetje kleur op een grijze dag

Omstreeks 21 maart valt het begin van de astronomische lente. Het kan 20 of 22 zijn, maar meestal is het 21. Noemen we vandaag het begin van de lente, dan hebben we daar wat het weer betreft waarschijnlijk een heel andere voorstelling bij. Daarom laat ik wat plaatjes zien van vorige week, toen het zulk heerlijk weer was ...

Elegant en bescheiden zou ik deze kleine rhododendron willen noemen

Hier even de bloesems van dichtbij

De bloesem van deze magnolia komt prachtig uit tegen de intens blauwe hemel

Bij deze magnolia zie je iets duidelijker dat de bloemen een subtiele zweem van roze hebben.

Hier een bloesem van dichtbij met dat mooie beetje roze ...
En dit kwam ik ook tijdens mijn lunchwandeling tegen. Ik heb er alleen geen betere naam voor dan "een mooie wit bloeiende struik". Geen krentenboompje, geen sleedoorn, ik weet het niet. Vandaag bloeiden er nog meer. Dus als er voorlopig alleen maar grauw en grijs te zien is buiten ... kijk dan maar even hier!

Waar komt het vandaan?

Van sommige begrippen denken wij precies te weten waar ze vandaan komen. Tot je er, vroeger of later, achter komt dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is als het tot nu toe leek.
Zo wordt het celibaat, in elk geval in de "westerse" en westers beïnvloede culturen, steevast in verband gebracht met de rooms-katholieke kerk. Dat is al niet correct, want in het oude Tibet - en ongetwijfeld niet alleen daar - waren hoog in de bergen al kloosters waar monniken leefden.
Verder denkt wel haast niemand erover na of celibaat ook in de dierenwereld voorkomt. De antropocentrische zienswijze is ons mensen namelijk niet ongebruikelijk.
Onlangs heb ik met veel plezier gekeken naar een serie uitzendingen over stokstaartjes, Meerkat Manor, op de BBC. Er wordt gebruik gemaakt van beelden die geregistreerd worden ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek aan Cambridge University, maar de gebeurtenissen worden zo spannend verteld dat het verhaal ook geschikt is voor kinderen. En - gelukkig - merk ik niets van projectie van menselijke normen en waarden op het gedrag van deze schattige beestjes. Misschien zijn ze helemaal niet zo schattig, maar ik vind ze in alle situaties vertederend, zelfs als ze vechten, met de grappige geluidjes die ze erbij maken. Ze kunnen niet schattig zijn, want de strijd om het bestaan die ze moeten voeren, is hard. Als eenling houdt geen stokstaartje het lang vol, daarom leven ze in groepen. Deze worden geleid door een dominant vrouwtje met een dominant mannetje als partner. Alleen dit paar is het recht op nakomelingschap voorbehouden; de rest van de groep leeft in ... celibaat en bekleedt binnen de groep bepaalde functies. Zo zijn ze om beurten kinderoppas voor het kroost van het dominante paar zolang de kleintjes nog niet met de groep mee kunnen om voedsel te zoeken. Anderen fungeren als uitkijkpost wanneer de groep voedsel aan het zoeken is en waarschuwen wanneer er een roofdier wordt gesignaleerd, of leden van een concurrerende andere groep stokstaartjes.
Niet alle leden van de groep houden dit celibataire bestaan vol. Soms knijpt er eentje tussenuit om een vrouwtje te zoeken dat bij een andere groep hoort, soms bezwijkt een vrouwtje uit de groep voor de charmes van een mannetje van een andere groep. Gebeurt dit laatste, dan wacht de jongen die zij werpt, dikwijls een treurig lot, maar in tijden van voorspoed wil het dominante vrouwtje soms wel eens iets door de vingers zien. Het vrouwtje kan ook helemaal uit de groep worden verstoten.
Hier zien we dus celibaat om heel basale ecologische redenen. Deze redenen werden in de Middeleeuwen ook bij mensen aangetroffen. Van de kinderen erfde doorgaans alleen de oudste; wie van de jongeren zich niet van middelen van bestaan kon voorzien door het verwerven van een ambt of een meer of minder welgestelde partner, ging op kruistocht of trad in het klooster.
Lang niet altijd zal aan het kiezen voor het celibataire bestaan een geestelijke roeping ten grondslag hebben gelegen. En waar dit niet zo was, was er eigenlijk al geen sprake meer van een keuze. En dan is het niet natuurlijk voor de betreffende mens om celibatair te leven en zou terugkomen op die keuze, als men er heel ongelukkig van wordt, ook mogelijk moeten zijn. Anders gezegd: alleen wanneer het motief in overeenstemming is met het resultaat, zal er werkelijk zegen op rusten.
Dus waar komt het celibaat nu eigenlijk vandaan? Bij de dieren was het er het eerst, want zij waren al voor de mensen op aarde. Bij de dieren kan het voor groepen dieren tot succesvol overleven leiden, daarom zullen de meeste individuen van die groep van wie deze leefwijze wordt verwacht, dit dan ook van harte ondersteunen. En wie dit niet wil of kan, weet wat hem of haar te wachten staat.

Zo zou het moeten zijn: alleen doen of niet doen wanneer je van ganser harte de consequenties van je keuzes kunt accepteren.

Vanavond begint bij de BBC om 19.10 (onze tijd) een nieuwe serie van Meerkat Manor. Ik beveel u deze van harte aan!

Kijk hier voor meer informatie over stokstaartjes.

Met dank aan de BBC voor bovenstaande afbeelding, afkomstig van hun site.

In het voorjaar zingen de vogels

Een vroege zaterdagochtend. Koud. Geen auto's, geen mensen. De licht bedekte lucht wordt weerspiegeld in dit kleine plasje. Stil is het niet. De vogels zingen! Merels, vinken, meerdere grote lijsters, een zanglijster, koolmezen, roodborstjes, winterkoningen ... Allemaal door elkaar. Er gaat een weldadige rust uit van de koude ochtendlucht en de heldere vogelzang. Als je al te vaak in je warme huiskamer blijft, vergeet je hoe heerlijk dit is. Maar we zijn niet gekomen voor "de vogels" alleen. Of je al die verschillende zangertjes nu stuk voor stuk kunt benoemen of niet, ze schenken ons heel veel vreugde. Maar als je ze eenmaal uit elkaar kunt houden, ga je soms op zoek naar iets speciaals ...
Het licht van deze winterse ochtend is zacht. Je ziet de grondmist bewegen. De zon schijnt. Doorlopen, daar verderop zijn ze altijd. Oh, als ze er maar zijn ... Merels, grote lijsters, koolmezen, roodborstjes ... ja! De boomleeuweriken! Twee stuks! Ze jubelen bijna onafgebroken. Net als de "gewone" veldleeuweriken stijgen ze ook wel zingend omhoog. Ze zingen van twee uur voor zonsopgang tot ongeveer twee uur daarna en het is zo mooi! Je kunt niet anders dan daar heel gelukkig van worden! Het maakt deze dag onvergetelijk mooi.

Alledrie rond

De maan met een hapje eruit ... dat konden we vorige week zaterdagavond zien. Er was een totale maansverduistering, dus even liet de maan haar zilveren licht niet schijnen. Dat heb ik niet meer gezien: te laat!
Het vijvertje! Spiegel van de hemel? Eventjes niet, het is bedekt met kroos. En ... het is weer kaalgeschoren. Maar er was zeker haast bij het scheren: één sprietje dwergbamboe is blijven staan!Deze krokusjes zijn ook mooi. Eentje ligt er om. Het zijn niet dezelfde als vorig jaar, die zijn door de vele regen helemaal slap geworden. Maar ook deze hebben zachtpaarse strepen. Mooi he!